سيد محمد باقر برقعى
122
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي )
خوئى ( 1317 ) دكتر اسماعيل خوئى شاعر توانا و انديشمند و پژوهشگر شعر و ادب فارسى در سال 1317 هجرى شمسى در شهر مشهد ديده به جهان گشود ، قسمتى از تحصيلات خود را در زادگاهش به پايان رسانيد ازآنپس رشتهء تحصيل را پى گرفت و تا دكترى زبان و ادبيات فارسى پيش رفت و سالهاست كه در خارج از كشور زندگى مىكند و آثارش در مطبوعات فارسىزبان و رسانههاى گروهى فارسى زبان خارجى نشر و پخش مىگردد . دكتر اسماعيل خوئى از آغاز جوانى به شعر و شاعرى پرداخت و در اين رهگذر شعرش به شكوفائى رسيد و مورد توجه قرار گرفت وى درباره شعر نظريات سودمندى ابراز داشته كه در اينجا بخشى از آن را مىآورم : « شعر در نظر من گرهخوردگى عاطفى انديشه و خيال است در زبانى فشرده آهنگين بدينسان در ذات شعر ، دست كم سه عنصر از يكديگر باز شناخته مىشوند : انديشه ، خيال و زبان . اين سه عنصر ، در ذات شعر اهميّتى يكسان دارند ، از همين رو ، دست كم سه قسم شعر را ، كه هريك در شعر معاصر ايران نمايندگى نيز دارند ، نمىتوان « شعر كامل » شمرد . 1 - شعرى كه در آن تنها عنصر انديشه ممتاز باشد يعنى شعر « محتواگرا » 2 - شعرى كه تنها خيالانگيز باشد يعنى شعر « خيالگرا » يا « ايماژيستى »